foto links:
Het interieur van de yurt waarin wij wonen.
Een yurt is een ronde
nomaden tent.
Nu staat deze dus in Hongarije.
Lieve Luitjes,
welkom op de website over mijn leven en werken in Hongarije.
‘In Nederland was ik yogadocente en Prem tatoeëerder. Nu leg ik mij toe op tekenen en schrijven en de yoga doe ik lekker voor mezelf, hoewel de dorpskinderen in de zomer graag een robbertje meedoen. Daarnaast vindt je op deze site een yoga-blog waarin ik mijn ervaringen deel en eenieder aanspoor met me mee te doen.
Prem heeft zijn tattoo-machines na zo’ n dertig jaar intensief gebruik aan de wilgen gehangen en brengt nu, naast het veelvuldig grasmaaien, met fantastisch mooie foto’s het zigeunerleven in beeld. Dit doet hij zo vakbekwaam en liefdevol dat ik denk dat het niet onopgemerkt zal blijven.
Vooroordelen
Als je mij een paar jaar geleden had voorspeld dat ik op het platteland in Hongarije zou wonen, zou ik je voor gek hebben verklaard. Ik wist niet eens precies waar het lag en stelde me er een armoedig zootje ellende bij voor. Het 'Oostblok', wie wil daar nou naar toe.
Zo’ n tweeënhalf jaar geleden was ik voor het eerst in Hongarije. Beslist niet omdat ik dat land als ideale vakantiebestemming had gekozen, maar om een puppy op te halen. Wij hadden onze zinnen gezet op dit hondje, dus zat er niets anders op dan de rit naar Hongarije te aanvaarden.
Toch was ik stiekem ook wel een beetje nieuwsgierig naar dit voor mij onbekende stukje Europa. Zouden mijn negatieve ideeën over Hongarije kloppen?
Liefde op eerste gezicht
Het was liefde op het eerste gezicht. De woeste uitgestrekte natuur zonder licht- en luchtvervuiling - waar wij kennelijk ongemerkt aan gewend zijn geraakt in Nederland – was voor mij een openbaring.
De pittoreske huisjes waarvan het Anton Pieck-gehalte je een gevoel van vervlogen tijden bezorgt, een stralende zon, een wijde hemel en overal waar je kijkt bloemen! Zó had ik me het Oostblok helemaal niet voorgesteld, dus weg al mijn vooringenomen ideeën.
Droom
Terug in Nederland begon het fantaseren; misschien kunnen we in Hongarije een huisje kopen ... Wij hebben altijd veel gereisd, hier en daar een poosje blijven plakken, maar nooit echt lang op één plek. Ik was er zo langzamerhand wel aan toe om te settelen.
Een al lang vervlogen droom, het bezitten van een eigen huisje met een flinke tuin in een landelijke omgeving, kwam weer tot leven. In Hongarije zijn de huizen nog zéér betaalbaar.
Romantisch
In januari 2010 hebben we de koe bij de hoorns gevat. Na een paar afspraken met makelaars te hebben gemaakt, tuffen we wéér richting Hongarije. Het winterse landschap is sprookjesachtig mooi. De witte rookpluimpjes die uit alle schoorstenen komen, kringelen omhoog een wijde heldere sterrenhemel in. Zó romantisch.
Wat mij ook diep raakt is de stilte, zo’n stilte kun je niet beschrijven. Het is bijna oorverdovend.
We vonden al snel een leuk huis en hebben het direct gekocht.
Begin maart 2010 streken we neer in het ooievaars-dorpje Drávatamási. Dit ligt in het zuidwesten van Hongarije aan de rivier de Drava, op de grens met Kroatië.
Tijd voor grapje en babbeltje
Het leven is hier langzaam en heerlijk. De tijd heeft hier een grotere inhoudsmaat. Er is altijd ruimte voor een babbeltje en een grapje. Wat vandaag niet lukt, komt morgen wel. Als je je die landelijke ontspanning eenmaal eigen hebt gemaakt, wil je echt niet anders meer ...
Inmiddels wonen wij hier een jaar. We hebben hard gewerkt en zijn zelfs al wéér een keer verhuisd, slechts een paar huizen verderop, maar toch ... Dit plekje voelt nu helemaal als thuis. De dorpsbewoners hebben ons in het hart gesloten.
Westerse masker laten zakken
Prem tafeltennist met de burgemeester in de kroeg en ouwehoert heel wat af in zijn gebrekkig Hongaars. Dat lukt vaak wonderlijk goed, omdat de mensen hier nog veel meer vanuit hun hart spreken. Ze zijn vaak zo kinderlijk open en onschuldig, dat ik met een gevoel van opluchting ook mijn eigen westerse 'masker' durf te laten zakken...
